Silent Spring 2020 deel 4 (slot)

Silent Spring 2020: Anders Verder

deel 4, slot.

Corona is een tijd voor reflectie. Dat hoor en lees je vaak. We moeten anders verder. Het kan zo niet verder is de achterliggende gedachte. Ik kreeg van Mischa Verheijden en Elke Leyman het boek Anders Verder toegestuurd waarin een aantal auteurs van verschillend pluimage reflecteren op deze periode. Reflecteren, dat is zaken van een afstandje bezien, tegen het licht houden. Reflecteren is de weg naar binnen. Om te kunnen reflecteren moet je de nodige afstand van het onderwerp nemen. Daarbij kwam deze dichtregel in me op:

“Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka,
wens dat de weg dan lang mag zijn“ K.P. Kavafis

De Griekse dichter Kavafis maakte een gedicht over de omzwervingen van Odysseus op weg naar huis. Ik moest eraan denken als metafoor om tot reflectie te komen. Reizen is een mogelijkheid om te reflecteren. Tijd plaveit de weg naar binnen. En hoe langer die weg des te meer de primaire emoties plaats maken voor de wijsheid van het hart.
Wij zijn nu een kwartaal onderweg met Corona, niets vergeleken met de reizen van Odysseus. Odysseus had de slag om Troje gewonnen en ging weer op weg naar huis, het eiland Ithaka. Daarbij maakte hij nogal wat omwegen en zwierf 10 jaar lang over de middellandse zee.
Hoe lang gaat onze reis met corona nog duren? Blijven we bij de primaire emoties? Of nemen we de tijd om te reflecteren? De situatie met corona laat haast niets anders toe dan reflectie en bezinning. Er zijn al heel vaak waarschuwingen geuit door wetenschappers dat ons huidige leefpatroon niet vol te houden is op onze planeet. Corona schept ruimte om daar op te reflecteren. Hoe wil je verder gaan? Wat is jouw rol daarin?

“How do you move on? You move on when your heart finally understands that there is no turning back.” J.R.R. Tolkien

Dichter Kavafis gunt je dat de weg lang mag zijn. En dan komen onderweg ook de afleidingen. Een van de afleidingen en uitdagingen waar Odysseus mee geconfronteerd werd was in de zeestraat van Messina tussen het Italiaanse vaste land en Sicilië. Aan de ene kant was Scilla, een hongerig monster met zes hondenkoppen die zijn bemanning aan flarden zou scheuren en aan de andere kant Charybdis een grote draaikolk waar zijn schip met man en muis in zou verdwijnen. Hij moest tussen twee kwaden door laveren. Zo ervaar ik het corona debat ook: Het gaat alle kanten op en voor je het weet word je meegezogen in een draaikolk van meningen en discussies. Of, als je je standvastiger toont, dien je als maaltijd voor de hongerige honden van Charybdis. Hoe kom je daar ongeschonden uit? Mag ik ook geen mening hebben? Mag ik voelen wat er gebeurd zonder mijn gevoel te vertalen in een mening?

Als ik zeg dat ik het moeilijk vind dat ik mijn vader niet mocht bezoeken, is iedereen het er wel mee eens. ‘Ja erg hé’. Als je dan doorpraat kan het zomaar gebeuren dat je ineens een mening hoort; dat die hele restrictie onzin is bijvoorbeeld. En dan gaat het fout. Door die mening word ik niet meer gezien in mijn pijn en verdriet. In plaats van een empathische ontmoeting in de pijn ontstaat er een verleiding om in discussie te gaan. Ik wil niet mee in de meningenrace. Mag dat ook, wel de pijn voelen maar geen oplossing weten? Misschien wil ik even geen oplossing!

De langste reis is van je hoofd naar je hart.

In eerdere blogs had ik het over hoofd, hart en handen of denken, voelen en willen. Er zijn veel methoden om de reis naar binnen te begeleiden. ‘Theory U’ noemt de situatie op bodem van de U ‘presencing’ ; een samentrekking van  aanwezigheid en voelen. De emotie van het hart is vaak een lastige. We voelen wel maar delen is moeilijk. Ik ben de eerste om toe te geven dat het soms lastig is. Daarom gaan we snel over van hoofd naar handen. We bouwen een bruggetje van de ene kant van de U naar de andere kant. Dat is de bekende weg. Reflecterend op corona is de les misschien wel om vaker gevoelens van het hart te delen. Je te laten raken. Daar ontstaat verbinding.  Kunnen we elkaar daar ontmoeten? En dan zien wat zich aandient, wat zich toont en wat vormgegeven wil worden?

 

Afbeelding: Odysseus by the sea, Arnold Böcklin.

Ik geef een exemplaar weg van het boek Andes Verder. Laat weten of je het wilt ontvangen dan stop ik je in de hoge hoed.

In ontwikkeling: workshop ‘presencing Corona’. Wil jij ook anders verder? Geeft corona jou het duwtje om dat te onderzoeken? Wat wil er gezien worden? (1,5 meter workshop) Als je daar meer info over wilt stuur me een mailtje, verder@gerardvanrijnsoever.nl

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *